06 13109006          karina@bevrijdjezelfvantrauma.nl        

Je lichaam vertrouwen

Verwerken van trauma heeft een heel eigen tijdschema en vraagt ruimte, openheid en vooral verwondering over wat je eigen lichaam je te zeggen heeft.

Als ik iets heb gezien in de loop der jaren, zowel bij mezelf als bij anderen, dan is het dat er een heel sterk afweermechanisme bestaat om het eigen lichaam te vertrouwen, zelfs als het iets heel eenvoudigs aangeeft, en dat mechanisme heet: denken.

Overmatig denken is het grote afweermechanisme van onze westerse samenleving en zit diep in al onze disciplines, ook in de medische en paramedische. Het is niet zo vreemd dat we dit collectieve patroon ook in onszelf terugvinden. 

 

Je lichaam als obstakel

Ik krijg soms mensen over de vloer die al langer bezig zijn om trauma te verwerken en iedere keer als hun lichaam iets aangeeft, zeggen: “Dat kan niet waar zijn, dat heb ik tien jaar geleden al afgesloten.” Of: “ Ja maar daar heb ik normaal nooit last van.” Of: “Dat heeft niks met mijn vraag te maken.” Ze zijn meer bezig om een oplossing te zoeken op het niveau van de cognitie en zoeken naar het puzzelstukje dat in dat verhaal past. Het lichaam en wat het aangeeft, hoort daar niet bij, maar is eerder een lastig obstakel.

Herkenbaar?

Ik heb gezien dat er maar weinig mensen zijn die hun lichaam helemaal vertrouwen en zich daar veilig in voelen. Er ligt een grote angst op voelen wat er werkelijk speelt. Ik heb dit gezien bij zowel materieel georiënteerde als bij spiritueel georiënteerde mensen. Ik denk daarom dat er veel meer trauma in ons aanwezig is dan bewust wordt aangenomen.

En het is zo fijn om jezelf daarvan te bevrijden. Je kunt daardoor een grotere integriteit leven en meer autonomie (meer IK zeggen in plaats van 'wij', 'het' of 'je').

Daarom is contact maken met je eigen lichaam een groot onderdeel van mijn manier van werken met betrekking tot het integreren van trauma. Juist vanwege dit afweermechanisme (dat ik zelf maar al te goed ken). Ik heb ontdekt dat lichaamscontact maken zélf deel uit maakt van het helingsproces. Er is niets meer rustgevend dan te voelen hoe jouw ademhaling je ondersteunt, of de warmte van je buik, of je voetzolen op de grond. Je hele autonome zenuwstelsel komt daarvan tot rust.

 

Welke plek in jouw lichaam voelt veilig en ondersteunend?

Bij mij is dat bijvoorbeeld mijn onderlichaam. Heupen, billen, bovenbenen, onderbenen en voeten met voetzolen als een geheel. Alsof ik een elastische aardebroek aan heb die me omringt en waarin ik levensenergie voel stromen. Zoals nu, door mijn voetzolen, kuiten, bovenbenen en zitvlak het sterkst vibrerend. Het voelt levenskrachtig en gegrond.

Er zijn ook mensen die de warmte van hun buik als heel ondersteunend ervaren. Of hun onderrug. Alles is mogelijk!

Toen ik opnieuw contact maakte met het ongeluk dat ik als 12-jarig meisje kreeg, was ik verrast door de herinnering die boven kwam. Wat ik helemaal kwijt was, was de stemming waarin ik verkeerde, toen ik de weg overstak. Ik voelde enorme boosheid in mijn lichaam en hoe deze mijn zicht vertroebelde. De emotionele lading hiervan kwam helemaal terug. Daardoor zag ik de auto, die mij later schepte, niet aankomen.

Toen ik contact kon voelen met de boosheid en deze als een withete golf door mij heen kon laten trekken, ontspande mijn lichaam zich. De troebelheid in mijn hoofd verdween. In mijn herinnering keek ik opnieuw naar links, en zag ik de auto helder aankomen.

Mijn ongeluk kwam in beeld doordat ik 40 jaar later misselijk werd bij een bio energetische oefening waarbij ik rondjes draaide met mijn linkervoet (!) Deze was tijdens het ongeluk gekneusd geraakt.

Dit is een vrij onschuldig voorbeeld van mezelf, hoe een traumaspoor jarenlang in mijn lichaam bewaard kon blijven en schijnbaar uit het niets boven kon komen.

 

Je lichaam laten spreken

Door vanuit rust in kleine stapjes (door uitnodigende vragen) contact te maken met deze overweldigende gebeurtenis kon mijn lichaam gaan spreken. En dit was het eerste deel dat zij prijsgaf. In retrospect zie ik dat dit ongeluk onderdeel uitmaakte van een grotere ketting van gebeurtenissen rondom het thema: onderdrukken van boosheid (en daarmee kracht).

Meerdere mensen die ik hierover deelde, konden niet geloven dat mijn lichaam deze herinnering had bewaard. Maar dit zelf ervaren neemt alle twijfel weg.

Daarom: Laat je lichaam spreken en vertrouw het.