06 13109006          karina@bevrijdjezelfvantrauma.nl        

Leer te sterven voor je sterft

 Het voelen van emotie is een van de poorten waardoor trauma verwerkt kan worden. Dit is voor mij een grote waarheid, zowel voor mezelf als in het werken met anderen. Trauma verwerking bestaat uit het opnieuw verbinden van puzzelstukjes in jezelf die op één moment of gedurende langere tijd uit elkaar zijn gevallen. Opnieuw verbinding maken is niets anders dan dat: opnieuw verbinding maken. Dat herstelt jouw gevoel van de heelheid die je al bent.  

 

Voelen zonder ingrijpen

Verbinding voelen met een emotie betekent die emotie van binnenuit voelen opbouwen in je lichaam en daar bij blijven zonder in te grijpen. Dat is een golf beweging die zichzelf in gang zet en beëindigt.

Veel emotie in ons is gestapelde emotie (emotie die we als jong kind hebben verdrongen) en het voelt levensbedreigend om daarmee in contact te komen. Die emotie voelde als kind ook levensbedreigend. Als je die emotie wilt vrij maken of loslaten, kun je niet anders dan opnieuw de angst van vroeger ervaren. Dat voelt alsof je dood gaat. Als je dat kunt verdragen, kom je er vrij van. In spirituele termen heet dat, kort door de bocht, de dood van het ego.

 

Afweermechanismen

De meesten van ons hebben afweermechanismen opgebouwd tegen dat ‘sterven voor je sterft.’ Dat worden in spiritualiteit ego-patronen genoemd en in psychotherapie overlevingspatronen. Omdat die afweren al zo jong ontstaan, gaan deze deel uit maken van wie je denkt dat je bent, je identiteit. Je maakt er ‘mijn verhaal’ van. En dan zeg je: dit is mijn karakter, dit is wie ik ben. Ik ben graag op mezelf, teruggetrokken, introvert. Of juist: ik ben de clown, de prater, de avonturier. 

We beseffen niet dat dat een rol is die we hebben aangenomen om te overleven, vroeger als kind. Die rol was als kind noodzakelijk, maar vormt als volwassene een belemmering om vrij en vreugdevol te leven. Ik heb bijvoorbeeld altijd gedacht dat ik ‘anders’ was, als in: tegenover de rest van de wereld. Dat denkpatroon heeft mij belemmerd om me hier veilig te voelen. Dat dient mij als volwassene niet langer als ik vrij en vreugdevol wil leven.

Nu ik dat in zie, kan ik pas echt voelen hoe buitengewoon het leven op aarde is. En hoe  iedereen ‘anders’ is in zijn uniciteit.

 

Een vuurspuwende vulkaan

De jongeman die bij me was, vertelde me dat hij zoveel woede in zijn lichaam had, dat hij in staat was om iets te vernietigen of iemand dood te slaan. Daar was hij zelf van geschrokken.

Hij had het gevoel dat hij op een grote vuurspuwende vulkaan zat en zelf heel klein was.

Terwijl hij me dit vertelde, kon hij voelen dat de woede zich in zijn bovenlichaam en armen opbouwde. Hij voelde de druk ervan. De spanning. Hij bleef aanwezig en door ademen. Hij voelde zijn voeten op de grond. Hoewel zijn woede zich richtte naar een nabij persoon in zijn omgeving, had hij voldoende tegenwoordigheid om niet in de projectie te blijven. Niet in het ‘de ander de schuld geven’. Hij bleef bij zijn emotie en lichaamssensaties.

Ik nodigde hem uit zijn woede te ontladen via zijn armen en handen. Hij voelde de stroom door zich heen gaan. Zijn lichaam trilde ervan. Onder de woede zat verdriet. Tranen wilden stromen. Zijn lichaam schokte ervan. De onmacht en het verdriet van het kleine jongetje in hem kwamen los. Hij herinnerde zich de situtatie waarin deze emoties waren ontstaan. Daarmee kregen zijn woede en verdriet betekenis. Hij voelde diep in zich wat er als kind NIET was geweest. Wat hij NIET had gehad, wat hij zo graag had gewild. Hij voelde de diepe kind teleurstelling in hem. Ook voelde hij waar hij zich altijd groot had gehouden. En stoer.

 

Een beetje sterven en nieuw leven

Op dit stuk vond erkenning plaats. Wat een teleurstelling! Wat een verdriet! Wat een boosheid! Op de plek van zijn innerlijk kind, stierf deze jongeman een beetje meer.

De golven trokken voorbij. Er ontstond ruimte en licht in zijn hart. De jongeman begon te schaterlachen.

Hij wist toen hij wegging voor welke beslissing hij stond en voelde zich daar gesterkt in. Door de opening van zijn oude patroon kon zijn nieuwe leven binnenstromen.