06 13109006          karina@bevrijdjezelfvantrauma.nl        

Vind jouw natuurlijke taak

Als kind word je in een bepaald gezin geboren. In dat gezin neem je een bepaalde taak op je. Dat doe je vanuit onvoorwaardelijke liefde. Onbewust. Ik heb bijvoorbeeld de taak op me genomen om emotioneel voor mijn vader te zorgen. Dat betekende dat ik ervoor zorgde dat hij in een goede bui bleef. En dat hij mij had om trots op te zijn.

 

Magische taak

Zo’n taak wordt vanuit familie opstellingen de ‘magische taak’ genoemd. Als kind vul je de ‘gaten’ in je familiesysteem. Wat je daarmee eigenlijk doet, is een disfunctioneel gezin in stand houden. Als ik niet voor mijn vader gezorgd zou hebben, zou hij misschien zijn eigen emoties gevoeld hebben. Of mijn moeder zou háár taak hebben opgepakt.

Datgene wat je uit liefde doet, is eigenlijk helemaal niet functioneel, maar dat weet je niet. Als kind wil je niet anders dan in een harmonieuze omgeving opgroeien en je bent bereid jezelf daarvoor te offeren. Dat offer gaat een deel worden van je identiteit. Voordat je het weet vervul je overal waar je komt deze magische taak. Dat deed ik ook, jarenlang.

Zo zorg ik overal waar een ‘vader figuur’ aanwezig is (iemand met dezelfde soort energie als mijn vader- het kan ook een vrouw zijn) er voor dat deze niet boos wordt en trots op me kan zijn. Dit is geen bewuste actie, maar deel van mijn identiteit geworden. Ik ‘weet niet beter’ dan dat ik me zo gedraag in iets dat zich een systeem of geheel noemt.

Voor onderwijzers op school, trainers op de tennisbaan, leraren van beroepsopleidingen, opdrachtgevers van projecten, tot de partners in mijn leven.

Als ik wil ontwaken en uit mijn verstrikking wil stappen, BEVRIJD wil worden van deze magische, doch dwingende taak, dan moet ik eerst weten wat de natuurlijke orde eigenlijk is. Wat zou mijn taak zijn, als mijn vader en mijn moeder ieder op hun eigen plek hadden gestaan en mijn zus en mijn overleden broertje ook? Wat zou mijn taak zijn als ieder vanuit die plek ook zijn eigen taak had vervuld?

 

Natuurlijke orde

Het is iedere keer weer verbluffend als ik met een cliënt een bevrijdingssessie heb en beide taken helder worden. De één vanuit de opstelling vanuit de herinnering van het systeem van herkomst en de ander vanuit de opstelling die de natuurlijke orde wordt genoemd.

De natuurlijke orde is niet zomaar iets. Als je het voelt, haal je diep adem en kom je tot rust. Het hele systeem krijgt ordening. Iedereen heeft hierin zijn of haar eigen plek. De plek die klopt. Niemand is ooit buitengesloten of hoort er niet bij. All Inclusive. Het is ook een confrontatie. Omdat hetgeen je zo gewend bent en deel is van jou, toch niet bij jouw ware Zelf hoort…

Toen ik voor het eerst contact maakte met mijn natuurlijke taak, ook wel dienende taak genoemd, kon ik het niet geloven. Het was mijn taak om te spelen. Spelen. Spelen stond haaks op alles wat ik zag als ‘mijn verantwoordelijkheid.’ Maar nu, weer een aantal jaren verder, zie ik wat spelen voor mij betekent.

Spelen in de zin van het niet-weten toelaten en de creativiteit van het moment. En als ik nu een systeem binnenstap vertrouw ik meer op dat element. En zie ik dat ik een keuze heb. Ga ik weer ‘verantwoordelijkheid nemen’ voor de emoties van de ander? Of mogen die gewoon zijn wat ze zijn? En kies ik ervoor om te spelen met dat-wat-is?

Het ervaren van je natuurlijke taak betekent niet dat je direct van je magische taak verlost bent. Ook je autonome zenuwstelsel is niet direct verlost van de druk op je borst of de pijn in je buik of de spanning in je nek. Maar je ziel heeft wel gevoeld wat haar plek is en haar taak. Dat is enorm bevrijdend. Daarna komt jouw lichaam aan de beurt.

 

Spuugzat van bufferen

De vrouw die vanochtend mijn praktijk verliet, haar magische taak was ‘bufferen’, kon zien hoe zij deze taak overal direct inzette in haar leven, ook in haar huidige gezin. En hoe spuugzat ze dat was. De familie dynamiek van vroeger maakte veel duidelijk voor haar. Ook het moment dat ieder zijn eigen plek innam was voelbaar in de diepere stilte en rust.

Wat vooral heel mooi is, is dat iedereen in het systeem, ook jouw vader en jouw moeder enorm blij zijn als zij hun eigen plek mogen innemen. De ziel wil namelijk niets liever. Alleen, door de verstrikkingen in hun eigen jeugd, hebben ze die plek niet kunnen innemen. En jou daardoor ook weer opgezadeld met verwarring. En zo schuiven we generaties door…

 

Wat zou jij willen?

Wil jij ontwaken? Jezelf bevrijden van je magische taak?

Kijk dan eerst eens welke rol jij als kind op je hebt genomen, vroeger.

En stel je eens voor dat je dat niet meer zou doen. Niet meer zou HOEVEN doen.

Wat zou je dan willen? Stel je eens voor dat dat mogelijk was. Dat is wie je bent. Wat werkelijk bij je past. Jouw natuurlijke, dienende taak.

We kunnen er ook samen naar kijken.

Welkom.